De afgelopen twee weken waren allesbehalve “smooth sailing”.
Een dikke deuk in m’n auto en een kapot handvat. Vervolgens wordt de accu van de bakfiets gestolen. Hechtingen in m’n knieholte n.a.v. een bezoekje aan de dermatoloog. 

Voeg daar de supermaan, verstopte afvoer in de badkamer, grieperige klachten en de laatste fase van m’n cyclus aan toe en ik heb echt al 3x Bingo gehad.
Kortom: een zenuwstelsel dat vooral vroeg om niet nog een rondje, maar rust.

Ik besloot te luisteren.

Gas terug. Niet dóórgaan, niet als een wervelwind, maar juist even niet “even knallen”.
Agenda vrij, afspraken verplaatsen, bed in.
Eerlijk: dat vond ik het lastigst. In loondienst meldde ik me zelden ziek; als ondernemer voelt het al helemaal als “spannend” om te vertragen.
Maar ik kan alleen instaan voor de kwaliteit die ik wil brengen als ik de beste versie van mezelf ben, niet de enthousiasteling. Maar in dit geval, de wervelwind die ging liggen.

En toen deed rust, wat rust doet.
Inmiddels is het dag 8 van mijn cyclus. Kiplekker. Uitgerust. Al dagen een hoge body battery op m’n Garmin horloge als ik wakker wordt.
Hormonen die me weer laten landen in mijn lijf. De mist is opgetrokken.

En ondertussen

Intussen mooi werk geleverd waarin ik deze week weer eens met Talenten Motivatie Analyses werk. Eerdere cursussen van bijv. Willemien van der Veen oppak rondom online producten en dienstverlening. Er borrelen namelijk meerdere ideeën over producten en dienstverlening die mijn Human Design-expertise nóg praktischer in het hier-en-nu brengen.
Om te helpen anderen hun lichaam en hoofd te laten samenwerken.

Gister had ik weer een sessie uit het programma dat ik volg van Anne Quaars. Raak als wat, pagina’s vol aantekeningen en inspiratie die rondgaat. 

Drie dingen die ik hieruit mee neem:

1) Zelfcensuur is vaak onbewust.
Niet alles van mezelf meenemen, in m’n huwelijk, in m’n aanbod, in m’n content, uit vrees voor wat het “zou doen” als ik het wél doe.
Maar wat als juist dát wat ik censureer, me verder brengt dan ik kan bedenken? 

2) Ik zie, ik zie wat jij (nog) niet ziet.
Ik zie, ik voel, ik weet soms dingen die nog niet gezegd of in beeld zijn.
Can’t help it. Sterker nog, dat ís juist mijn magie. Mijn eigenheid. Die meer wil léven, in woorden, in werk, die uitgeleefd wil worden. 

3) Angst voor uitsluiting is van mij.
Iedere projectie die ik op “de ander” leg, is vaak een oordeel op mezelf.
Wanneer ik mezelf omarm, kan de ander dat ook doen. En zo niet, dan nog sta ik. Maar volledig, in wie ik ben. 

Ik voel dat ik op een queeste ben. Eentje waarin ik alles wat bij mij hoort nóg meer mag uitleven.
Spelen met mijn eigen magie, zonder angst wat het me kost, maar juist vanuit vertrouwen wat het me brengt.

Grappig genoeg gebeurde er tijdens het uitspreken hiervan, tegen mezelf, tegen Anne, in mijn dictafoon en notities, van alles. 

• Zitten er aanvragen voor coachgesprekken in mijn mailbox.
• Krijg ik binnen een paar uur een supergaaf telefoontje over een mooie businesskans.
• En in datzelfde gesprek de uitnodiging om in twee dagdelen vier ondernemers wegwijs te helpen maken in hun eigen design, dat van elkaar en in relatie tot hun business. Precies waar ik van aanga: inzichten praktisch neerzetten, in het nu.
• Heb ik vanmorgen gesport en zie ik daarna op m’n telefoon een aanvraag voor een persoonlijk ontwikkeltraject. Van een vrouw met wie ik eerst een eenmalige sessie deed vorige week, nog weinig bekend is de communicatie van haar lichaam, laat staan gevoelens. Die juist ook stappen wil zetten in meer van zichzelf meenemen in het dagelijkse leven. 

Waar ik naartoe beweeg

Ik wil gaan leren delen in mijn eigen taal.
De taal waarin mijn lijf mee kan praten. Waarin mijn hart, hoofd en intuïtie, elkaar aanvullen.
Tevoorschijn halen en dat wat van binnenuit in mij gezien en gehoord wil worden, en dat de mainstage geven. 

En ik neem je graag mee in mijn queeste. In het mysterie dat ik in mezelf aan het ontrafelen ben, en de ontdekkingen die ik gaandeweg doe. 

Want ja, ik ben nieuwsgierig, en hou van in het diepe springen met een dosis moed en gedrevenheid. Dat zijn ook precies de mensen die met mij willen werken. De mensen die hun eigen mysterie willen onderzoeken.

Leiders, vrouwen, ondernemers die voelen: er zit méér in mij, en het is tijd dat het mag meedoen. Want alleen al als ik kijk wat er nu tot leven aan het komen is:

• GEBOORTEKRACHT | DE TWEEDE EDITIE samen met Marijke op dinsdag 13 januari 2026 in Markelo
• Een workshop met Liselotte waarin we Human Design, Systemisch werk en leiderschap gaan samenbrengen. In het bijzonder voor leidinggevenden die op een positie zitten die veel voorgangers in korte tijd hebben gehad. Waar erkenning van verleden en je eigenheid & eigen plek innemen, samenkomen. 
• Een dagprogramma met Lotte waarin we zelfliefde & Human Design praktisch gaan maken. 
• De Podcast natuurlijk, Gingers Talk! Waar de eerste reacties zo leuk op zijn en er binnenkort weer nieuwe afleveringen klaar staan. 
• Meerdere ideeën en handen die jeuken voor het ontwikkelen van producten zodat mensen daar zelf mee uit te voeten kunnen. 

Als ik dit alleen al typ, zit ik met een dikke grijns. Want ja, ik vind het leven echt magisch.
En ik weet dat het begint bij hoe je kijkt.

Als ik mezelf volledig meeneem, neemt het leven mij volledig mee. En uiteindelijk is dit leven, het leven dat we uit te leven hebben. Zoals alleen ik dat kan, en zoals alleen jij dat kán doen. 

Gister hoorde ik: 

Als de vrouw gevoed is, is iedereen gevoed.
Als de vrouw tekort heeft, heeft iedereen tekort.

Dus ik kies.
Voor voeden. Voor ruimte. Voor een samenspel met alles in mij.
Voor het leven dat door me wil komen, precies zoals het bedoeld is.

Dag 8. We gaan weer. Nietom te rennen.
Maar om mee te bewegen met de melodie die aanwijst wat klopt 🌿