Jawel, afgelopen week was het zover. Pas op de dag zelf realiseerde ik het me: een jaar geleden stond ik bij de KVK om me in te schrijven. Eerlijk gezegd was het een felicitatiemailtje van KNAB dat me eraan herinnerde.

En wat een jaar was het. Vol eerste keren, lessen, groei, ontwikkeling en vooral heel veel plezier in wat ik nu mijn werk mag noemen.

Struggles 

Is het dan alleen maar rozengeur en maneschijn? Natuurlijk niet. Er komen ook verantwoordelijkheden bij kijken. Je inkomstenstroom gezond houden, je tarieven durven neerzetten voor het werk dat je doet, dat gaat me steeds gemakkelijker af, maar in het begin vond ik dat behoorlijk spannend.

De grootste uitdaging is de balans vinden tussen mijn gedrevenheid, het voelen waar de ander behoefte aan heeft en me daar niet in verliezen. Gaan staan voor waar ík voor mag staan, of dat nu zichtbaar is in waarde of in de tijd die ik ergens in investeer. Want juist dát maakt het voor de ander zo waardevol. Ik blijf steeds opnieuw voelen: wat houd ik eraan over, en de ander? Klopt de uitwisseling?

Zo had ik laatst een ondernemer voor een Human Design-sessie die daar enorm veel uit haalde en met praktische handvatten blij vertrok. Een paar weken later belde ze opnieuw, met een zakelijk vraagstuk waar ze vanuit haar design naar wilde kijken. Dat telefoongesprek was zo waardevol voor haar dat het niet goed voelde er niets voor te vragen. Maar in plaats van een factuur vroeg ik een aanbeveling. Die kreeg ik, en wat daarin stond was voor mij niet in geld uit te drukken. Dat laat zo mooi zien hoe waarde zich op verschillende manieren kan teruggeven.

Wat doe je wel en wat niet?

Onlangs zei iemand tegen me: ‘niet alles aan werk is leuk’. Waarop ik eerlijk zei: “ik moet hard nadenken wat ik eigenlijk niet leuk vind nu aan m’n werk.’ 

Mijn administratie heb ik vanaf dag één uitbesteed en met de juiste tools gaat dat heel gemakkelijk. Marketing, content, mijn stem laten horen, tuurlijk, soms denk ik: “oh men, mensen zullen wel denken, daar heb je haar weer.” Maar de vraag is of ik die gedachte geloof, of dat ik vooral plezier houd in het delen en in de reacties die volgen. Voor mij hoort dit bij mijn ondernemersreis, dus blijf ik het op mijn manier doen. Ruimte innemen zoals alleen ik dat kan.

De eerste keren

En die eerste keren waren er volop. Mijn eerste interimopdracht, samen met Liselotte bij NTP, met talloze gesprekken, teamsessies en interventies. Een prachtig project bij TMZ, samen met Marije. Met Lotte, onze eigen podcast Gingers Talk, de eerste afleveringen komen binnenkort online en ik ben zelf ook reuze benieuwd hoe dat uitpakt. De samenwerking en het sparren als coachmaatjes, zo waardevol.

De workshop van volgende week met Marijke, waarin we met een mooie groep vrouwen aan de slag gaan met Human Design, NEI, geboorteverhalen en lichaamswijsheid. De tweede editie staat zelfs al voor januari gepland. De workshops bij Coachregie en in de Business Hub van Tamara Rood, waar Human Design centraal stond in ondernemerschap. Ook staat er eind deze maand een workshop over Human Design bij de Trainingsboerderij in Hengelo gepland. Had ik binnen een jaar twee fotoshoots omdat ik voelde hoe snel ik zelf groei en dat opnieuw wilde laten vangen.

En natuurlijk de vrijheid die ik ervaar om mijn dagen steeds meer in te richten zoals ik wil. Féya naar school brengen, ’s ochtends sporten wanneer ik daar zin in heb, afspraken plannen in mijn eigen ritme. Heerlijk.

Ervaren, doen en delen

Het was een jaar waarin ik zoveel mocht ervaren, doen en delen.

Ervaren hoe ik verschil wil maken, voor mensen, teams en organisaties. Vanuit mijn eigen potentieel, om wat erin zit eruit te halen, te benutten, te laten stromen, bestaansrecht te geven.

Doen, door nieuwe dingen uit te proberen. Zelf workshops geven, Human Design combineren met andere methodieken en systemen, waardoor mijn werk steeds gelaagder en rijker wordt. Hoe meer je verdiept, hoe meer er omhoog kan komen. Niet door buiten jezelf te zoeken, maar door binnenin jezelf te vinden.

En delen, in de vorm van inzichten, sleutels en handvatten die mensen nog niet eerder hadden. Dat geeft me ongelooflijk veel voldoening.

Daarnaast blijf ik zelf leren en verdiepen. Masterclasses, persoonlijke sessies, het groepsprogramma bij Anne Quaars, ik zet mijn gedrevenheid net zo graag in voor mijn eigen ontwikkeling. Alles wat ik daarin ontdek, neem ik weer mee in mijn werk.

Een bijzondere datum

Wat ik pas later doorhad: 1 oktober is niet zomaar een datum. Vorig jaar schreef ik me precies op die dag in bij de KVK. En dit jaar kreeg ik prompt een Maya-mail waarin stond dat ik nu een nieuwe fase inga: oogsten wat ik heb gezaaid. Het gaat over cycli, over 260 dagen en 105 dagen, binnen het ritme van een jaar. En dat raakt me, want zo voelt het precies. Alsof dit een nieuw stuk is om te ontginnen, te plukken en verder te groeien. Zien en ervaren wat ik nog aan losse eindjes van dit jaar en levensjaar, aan elkaar heb te knopen voordat ik weer een nieuwe fase inga. 

Vooruitblik

Als ik kijk naar het komende jaar, voel ik de wens om de groei door te zetten. Ontvankelijk blijven, nieuwsgierig, met een open blik en hart. Nog meer ruimte innemen, als persoon, als vrouw, als ondernemer, met dat wat alleen ik kan brengen.

Ik wil mijn stem en visie niet alleen in gesprekken laten horen, maar ook in andere vormen, zoals e-books, nieuwsbrieven en nieuwe producten. Niet omdat dat ‘passief inkomen’ zou zijn, maar omdat het een natuurlijke vervolgstap voelt: mijn dienstverlening uitbreiden en delen wat ik alleen op míjn manier kan delen.

Samen met Liselotte broeden we bovendien op een verdieping waarin we Human Design en systemisch werk samenbrengen voor leidinggevenden. Ik geloof heilig: Hoe krachtiger de leider, hoe meer impact het team kan maken. We willen een dag creëren waarin je voorbij analyses en gedragspatronen kijkt, voorbij alles wat je buiten jezelf hebt geleerd. Je gaat juist ín jezelf onderzoeken welke kwaliteiten jouw leiderschap dragen, en hoe je die vanuit natuurlijke kracht tot uitdrukking brengt. Want echt leiderschap, kan zich pas ontvouwen wanneer je leidt in de richting van je eigen stroom, je eigen kracht. 

Verder wens ik meer successen te vieren, tijd te nemen om te reflecteren en nieuwe vormen te creëren. Te werken op plekken waar ik het meest tot mijn recht kom, met de mensen bij wie ik het beste tot mijn recht kom. Dat betekent ook: de connecties die ik dit jaar heb opgebouwd, verder verdiepen en verrijken. Want zelfstandig ondernemen blijkt voor mij allesbehalve eenzaam. Het is een andere vorm van verbinding, anders dan ik eerder in loondienst heb ervaren. En ik geniet er volop van. Dus ook hierbij: dank en hulde aan jullie, voor het samen oplopen in dit avontuur.

Tot slot

Misschien heb je m’n vorige blog gelezen, waarin ik mijn sleutelbos kwijt was en een les leerde over zelf de sleutel zijn. Inmiddels is die sleutelbos terug, na weken spoorloos te zijn geweest. En dat voelt als een bevestiging van wat ik dit eerste ondernemersjaar heb geleerd: dat je soms juist door los te laten, iets weer naar je toe mag en kan komen.

Want ja, soms ligt een nieuwe ingang, opening of beweging dichterbij dan je denkt. Een kleine verschuiving kan een nieuw perspectief openen en daarmee een fundamentele beweging op gang brengen.

Het verleden vloeit over in het heden. Alles ontwikkelt zich, in onszelf en in de wereld om ons heen.

We kunnen zo geneigd zijn om van alles buiten onszelf te zoeken, terwijl we het juist in onszelf mogen vinden. Maar door je blik te veel naar buiten te richten, verlies je de blik naar binnen. En daarmee ook wat jou uniek maakt. Wat in jouw eigenheid enkel en alleen jou toebehoort, en jou bestaansrecht geeft. En dat is de sleutel tot wat dan ook.

Alles wat je nodig hebt, zit al in je. Het enige dat wezenlijk om verandering vraagt, is hoe je kijkt. En geloof me: een verandering van perspectief onthult vaak meer waarheid dan je vooraf had kunnen vermoeden.
Oké, dat laatste haalde ik uit Het Ultieme Geheim van Dan Brown 😉