De kop is eraf, 2025 heeft haar intrede gedaan

Terwijl ik nog een beetje mijmer over 2024, voel ik al een frisse energie voor het nieuwe jaar. Niet alleen in mijn eigen intenties, maar ook in wat ik zie gebeuren om me heen. De moed van Blake Lively, diepere en cyclische inzichten vanuit Human Design, en mijn eigen pad van steviger staan – drie draden die de afgelopen weken samenkwamen in een helder patroon. In deze blog neem ik je mee in dat verhaal.

Hoe Blake Lively symbool staat voor iets groters

Er zijn van die mensen die je raken, zelfs als je ze alleen maar vanaf een afstand ziet. Voor mij is Blake Lively zo iemand. Niet alleen vanwege haar talent als actrice of haar opvallende schoonheid, maar ook door hoe ze zichzelf laat zien als moeder, als partner van Ryan Reynolds – waarin beiden warmte en gelijkwaardigheid uitstralen – en vooral als vrouw die kracht en vrouwelijkheid combineert.

Juist daarom raakte het nieuws over de situatie op de set van It Ends With Us me. Een film die gaat over het doorbreken van cyclische patronen van misbruik, waarin Blake een hoofdrol speelt, maar waarbij ze achter de schermen zelf te maken kreeg met gedrag dat niet getolereerd zou mogen worden. Het is een pijnlijke paradox, maar ook een krachtige spiegel van wat er wereldwijd gebeurt.

Blake’s moed om op te staan en haar stem te gebruiken overstijgt voor mij haar persoonlijke verhaal. Het staat symbool voor iets groters: een collectieve verschuiving waarin we niet langer zwijgen, waarin dat wat verborgen was zichtbaar wordt, en waarin oude systemen die niet meer dienen, ruimte maken voor iets nieuws.

Wat niet vanzelf gaat. Als reactie op weerstand en verandering zien we vaak toenemende controle als antwoord. Wanneer systemen wankelen en spanning toeneemt, trekken ze vaak eerst nog strakker aan voordat ze loslaten. We bevinden ons in een fase van wrijving, waarin waarheid en transparantie de enige weg vooruit zijn.

In deze blog neem ik je mee in die verschuiving. Niet alleen vanuit wat we nu zien gebeuren in de samenleving, maar ook door het perspectief van Human Design, met een doorkijk naar 2027. En bovenal wil ik eindigen met wat wij als individuen zelf kunnen doen om bij te dragen aan deze beweging.

Een collectieve verschuiving: Wat gebeurt er nu?

We leven in een tijd van transitie. Natuurkundig gezien veranderen de frequenties van de aarde, net als die van ons als mensen. Dit is een onrustige periode, maar ook een noodzakelijke.

Astrologisch gezien is 2025 het Jaar van de Slang – een symbool voor onthulling, transformatie en het aan het licht brengen van de waarheid. Oude maskers vallen af, zowel in systemen als in persoonlijke relaties.

Wat we zien in verhalen zoals dat van Blake Lively, zien we ook terug in de bredere systemen van politiek, gezondheidszorg en onderwijs. Het zijn voorbodes van wat al een tijd gaande is en nog meer komen gaat.
Deze tijd nodigt ons uit om te voelen. Niet om weg te kijken, niet om te forceren, maar om ruimte te maken voor wat er werkelijk is – vreugde, pijn, angst en liefde. Alles mag er zijn.

In deze context zie ik iets opvallends naar voren komen. Thematieken gericht op:

• Onderdrukken: Waarheden en vrijheden worden in sommige systemen nog steeds actief onderdrukt.
• Ondermijnen: Natuurlijke groei en authenticiteit worden op subtiele manieren ondermijnd.
• Overschrijden: Persoonlijke en collectieve grenzen worden overschreden.

Deze drie thema’s zijn niet zomaar woorden – ze zijn spiegels van wat er zich op grote schaal én in onze persoonlijke levens afspeelt. Juist door ze te benoemen, ontstaat er ruimte voor beweging. 

Human Design: De weg naar 2027

Vanuit Human Design bevinden we ons in een periode van energetische verschuiving, waarbij we ons voorbereiden op een nieuw tijdperk dat in 2027 begint.

Je kunt dit zien als achtergrondmuziek die altijd aanstaat, wereldwijd. In 2027 veranderen we van radiozender.

We verschuiven van de ‘Cross of Planning’ naar de ‘Cross of the Sleeping Phoenix’. Waar de eerste draaide om collectieve structuren, gemeenschappelijke zekerheid en samenwerking, draait de tweede om persoonlijke autonomie, zelfredzaamheid en innerlijke kracht.

De Cross of Planning was als een orkest waarin elk instrument zijn rol speelde binnen een strak geregisseerd geheel. De Cross of the Sleeping Phoenix wordt een wereld waarin iedereen zijn eigen melodie speelt – autonoom, maar verbonden door een gedeeld ritme.

Deze verschuiving vraagt om een herwaardering van onze waarden en prioriteiten. Het is een uitnodiging om oude structuren los te laten, die niet langer resoneren met onze ware kern.

Wat werkt voor de een, werkt niet voor de ander. Er ontstaat meer ruimte voor innerlijke groei en bewustwording. Dit proces kan uitdagend zijn, maar biedt ook de mogelijkheid voor diepe persoonlijke transformatie.

Naar binnen keren: Mijn eigen pad

In mijn eigen leven merk ik deze verschuiving op verschillende manieren.

Ik werd me de afgelopen tijd bewust van wat ik op Rick projecteerde in onze relatie, gerelateerd aan mijn behoefte aan erkenning en bevestiging. Pijnlijk, maar verhelderend. Hoe zou onze relatie eruitzien als ik die stevigheid nog meer in mezelf vind, zonder die behoefte voornamelijk extern te leggen? Om hulp te vragen in plaats van te verwijten, zelf verder groeien, versterken en versteviging vinden. 

Dankzij Human Design en inzichten uit onze relatiechart, onze ongedefinieerde centra en onze profiellijnen, werd ik me hiervan bewust.
Ik geloof niet in toeval. Of signalen nu subtiel zijn of herhaaldelijk terugkomen, door ze écht te observeren en doorzien, zie ik ze en handel ik er steeds meer naar.

De afgelopen maanden kreeg ik signalen rondom gronden, natuur, energie vrijmaken. Dat ene Sint-cadeau van Susan Smit, dat prachtige boek over oude wijsheden en rituelen, raakte iets in mij. Het resoneren van zinnen uit podcasts, meerdere kippenvelmomenten – allemaal puzzelstukjes die samenkwamen.

Elk inzicht bracht me een stap dichter bij wat ik nu zo helder zie:
Stevig staan begint van binnenuit. Niet door harder te duwen of meer te presteren, maar door te luisteren, te vertragen en te vertrouwen op wat er al is.

Tot slot

De moed van Blake Lively om zich uit te spreken in een industrie waar ondermijnen en overschrijden steeds meer aan het daglicht komen, is voor mij een krachtig symbool. Het vraagt durf om zichtbaar te maken wat verborgen bleef, om ruimte te maken voor verandering. In mijn eigen leven herken ik datzelfde proces: het (h)erkennen van waar ik mezelf saboteer, bewust aan de slag gaan met het loslaten van oude patronen en durven kiezen voor het versterken en vertrouwen op mijn eigen kern.

In 2025 wil ik hier meer ruimte voor maken: met Human Design, de cycli van de maan, de wijsheid van de natuur en de energie van de seizoenen als kompas voor groei en stevigheid.

En daarover… daar gaan we het de volgende keer over hebben.

Want jouw pad begint altijd bij jezelf, net als dat van mij.